Σε αυτό τον οδηγό, θα εξετάσουμε τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της χρήσης γυαλιών, φακών επαφής και χειρουργικής επέμβασης laser και θα τα συγκρίνουμε μεταξύ τους. Φυσικά, ορισμένα σημεία του οδηγού εξαρτώνται από την ειδική περίπτωση και ανάγκες, επομένως θα πρέπει να εκλαμβάνονται ως γενικές κατευθυντήριες γραμμές, βασισμένες στην εμπειρία του μέσου ατόμου.
Το πρώτο στην Ελλάδα μηχάνημα Centurion με τεχνολογία Active Sentry της εταιρείας Alcon – κορυφαία στο τομέα της χειρουργικής καταρράκτη- εγκαταστάθηκε πρόσφατα και λειτουργεί πλέον στο ΚΕΝΤΡΟ ΟΡΑΣΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ. Το νέο μας απόκτημα φέρνει την πιο προηγμένη τεχνολογία για την επέμβαση καταρράκτη στη διάθεση των κατοίκων της Δυτικής Ελλάδας!
Ποια είναι όμως η καινοτομία που κάνει το Centurion Active Sentry τόσο σίγουρο και ασφαλές; Ο απόλυτος έλεγχος της πίεσης του οφθαλμού κατά τη διάρκεια του χειρουργείου του καταρράκτη. Ένας ειδικός αισθητήρας ελέγχει συνεχώς τις μεταβολές στο εσωτερικό του οφθαλμού και αντιδρά ακαριαία σε κάθε παράγοντα που μπορεί να τις επηρεάσει. Έτσι διατηρεί σταθερότατο «περιβάλλον» για τη διεξαγωγή του χειρουργείου και εξασφαλίζει μία ομαλότερη και ασφαλέστερη επέμβαση.
Παράλληλα, σύγχρονα συστήματα διακίνησης υγρών – fluidics – στο εσωτερικό του οφθαλμού και η εφαρμογή χαμηλής ενέργειας αλλά υψηλής αποτελεσματικότητας υπερήχου για το θρυμματισμό του καταρράκτη, φροντίζουν για την μικρότερη δυνατή επιβάρυνση του οφθαλμού. Έτσι ο ασθενής μπορεί πιο γρήγορα να συνέλθει και να επιστρέψει στην καθημερινότητά του.
Το πλέγμα Amsler είναι ένα εργαλείο που οι οφθαλμίατροι χρησιμοποιούν για την ανίχνευση προβλημάτων όρασης που προκύπτουν από βλάβη της ωχράς κηλίδας (του κεντρικού τμήματος του αμφιβληστροειδούς) ή του οπτικού νεύρου.
Το Κέντρο Όρασης Ηπείρου πρωτοπορεί για άλλη μία φορά και εξοπλίζεται με το τελευταίας γενιάς σύστημα laser για τη διόρθωση της μυωπίας, της υπερμετρωπίας και του αστιγματισμού: To MEL 90 του κατασκευαστικού οίκου ZEISS. Ειδικά σχεδιασμένο για τις ανάγκες της σύγχρονης LASER διαθλαστικής χειρουργικής, το MEL 90 ενσωματώνει πρωτοποριακά στοιχεία ασφάλειας και ποιότητας.
Το γλαύκωμα είναι μια ομάδα ασθενειών που βλάπτουν το οπτικό νεύρο του οφθαλμού και μπορεί να οδηγήσουν σε απώλεια όρασης και τύφλωση. Ωστόσο, μπορείτε να προστατεύσετε τα μάτια σας από σοβαρή απώλεια όρασης, με έγκαιρη ανίχνευση και θεραπεία.
Το οπτικό νεύρο είναι μια δέσμη περισσότερων από 1 εκατομμύριο νευρικών ινών. Συνδέει τον αμφιβληστροειδή με τον εγκέφαλο. (Δείτε το διάγραμμα παραπάνω.) Ο αμφιβληστροειδής είναι ο ευαίσθητος στο φως ιστός στο πίσω μέρος του ματιού. To υγιές οπτικό νεύρο είναι απαραίτητο για καλή όραση.
Αρκετές μεγάλες μελέτες έχουν δείξει ότι η πίεση των ματιών είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για τη βλάβη του οπτικού νεύρου. Στο μπροστινό μέρος του ματιού υπάρχει ένας χώρος που ονομάζεται πρόσθιος θάλαμος. Ένα καθαρό υγρό ρέει συνεχώς μέσα και έξω από το θάλαμο και τρέφει τους κοντινούς ιστούς. Το υγρό φεύγει από το θάλαμο στην ανοικτή γωνία όπου συναντώνται ο κερατοειδής και η ίριδα. (Δείτε το παρακάτω διάγραμμα.) Όταν το υγρό φτάσει στη γωνία, ρέει μέσα από ένα σπογγώδες πλέγμα αποστράγγισης και φεύγει από το μάτι.
Στο γλαύκωμα ανοικτής γωνίας, παρόλο που η γωνία αποστράγγισης είναι “ανοιχτή”, το υγρό περνά πολύ αργά μέσω του πλέγματος αποστράγγισης. Δεδομένου ότι το υγρό παράγεται με σταθερό ρυθμό, η πίεση στο εσωτερικό του ματιού ανεβαίνει και μπορεί να βλάψει το οπτικό νεύρο και να προκαλέσει απώλεια όρασης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο έλεγχος της πίεσης του ματιού είναι σημαντικός.
Η διαδρομή των υγρών απεικονίζεται με πράσινο.
Οχι απαραίτητα. Δεν θα εμφανίσει γλαύκωμα κάθε άτομο που έχει αυξημένη πίεση στα μάτια. Μερικοί άνθρωποι μπορούν να ανεχθούν υψηλότερα επίπεδα πίεσης των ματιών καλύτερα από άλλους. Επίσης, ένα συγκεκριμένο επίπεδο πίεσης των ματιών μπορεί να είναι υψηλό για ένα άτομο, αλλά κανονικό για ένα άλλο.
Η εμφάνιση γλαυκώματος εξαρτάται από το επίπεδο πίεσης που μπορεί να ανεχθεί το οπτικό νεύρο σας χωρίς να υποστεί βλάβη. Αυτό το επίπεδο είναι διαφορετικό για κάθε άτομο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μια εκτεταμένη εξέταση βυθού (βυθοσκόπηση) είναι πολύ σημαντική. Μπορεί να βοηθήσει τον οφθαλμίατρο να καθορίσει ποιο επίπεδο πίεσης των ματιών είναι φυσιολογικό για εσάς.
Ναι. Το γλαύκωμα μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς αυξημένη πίεση στα μάτια. Αυτή η μορφή γλαυκώματος ονομάζεται γλαύκωμα χαμηλής τάσης ή φυσιολογικής τάσης. Είναι ένα είδος γλαυκώματος ανοιχτής γωνίας.
Ποιος κινδυνεύει από γλαύκωμα ανοικτής γωνίας;
Οποιοσδήποτε μπορεί να αναπτύξει γλαύκωμα. Κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι απαριθμούνται παρακάτω, βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο από άλλους:
Μια οφθαλμολογική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει περισσότερους παράγοντες κινδύνου, όπως λεπτό κερατοειδή και ευαίσθητη ανατομία του οπτικού νεύρου. Σε άτομα με συνδυασμούς αυτών των παραγόντων υψηλού κινδύνου, τα φάρμακα με τη μορφή οφθαλμικών σταγόνων μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης γλαυκώματος περίπου κατά το ήμισυ.
Στην αρχή, το γλαύκωμα ανοικτής γωνίας δεν έχει συμπτώματα. Δεν προκαλεί πόνο. Η όραση παραμένει κανονική.
Χωρίς θεραπεία, τα άτομα με γλαύκωμα θα χάσουν αργά την περιφερειακή (πλευρική) όρασή τους. Καθώς το γλαύκωμα παραμένει αθεράπευτο, κάποιος μπορεί να σταματήσει να βλέπει αντικείμενα από το πλάι και την εξωτερική γωνία του ματιού του. Φαίνεται να κοιτάζει μέσα από μια σήραγγα. Με την πάροδο του χρόνου, η ευθεία (κεντρική) όραση μπορεί να μειωθεί, έως ότου εξαφανιστεί τελείως.
Κανονική Όραση. Η ίδια εικόνα που βλέπει κάποιος με γλαύκωμα.
Το γλαύκωμα ανιχνεύεται μέσω μιας περιεκτικής οφθαλμολογικής εξέτασης που περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
Έλεγχο οπτικής οξύτητας. Πόσο καλά βλέπετε σε διάφορες αποστάσεις.
Έλεγχο οπτικού πεδίου. Αυτή η εξέταση μετρά την περιφερειακή σας (πλευρική) όραση.
Εξέταση βυθού. Ο οφθαλμίατρος σας χρησιμοποιεί ένα ειδικό μεγεθυντικό φακό για να εξετάσει τον αμφιβληστροειδή και το οπτικό νεύρο για σημεία βλάβης και άλλα προβλήματα οφθαλμού.
Τονομέτρηση. Είναι η μέτρηση της πίεσης στο εσωτερικό του οφθαλμού χρησιμοποιώντας ένα όργανο που ονομάζεται τονόμετρο.
Παχυμετρία. Είναι η μέτρηση του πάχους του κερατοειδούς σας.
OCT τομογραφία οπτικού νεύρου. Πραγματοποιείται με ειδικό πτικό τομογράφο. Δίνει μία ολοκληρωμένη και λεπτομερή εικόνα του οπτικού νέυρου στον οφθαλμίατρο και προσφέρει πληροφορίες σχετικά με το σχήμα και τη μορφολογία του. Είναι απαραίτητη στη διάγνωση αλλά και στην παρακολούθηση της εξέλιξης του γλαυκώματος.
Όχι. Η όραση που χάθηκε από την ασθένεια δεν μπορεί να αποκατασταθεί.
Η άμεση θεραπεία για γλαύκωμα ανοικτής γωνίας πρώιμου σταδίου μπορεί να επιβραδύνει την πρόοδο της νόσου. Για αυτόν τον λόγο η έγκαιρη διάγνωση είναι πολύ σημαντική.
Οι θεραπείες για το γλαύκωμα περιλαμβάνουν επιλεκτική τραμπεκουλοπλαστική με LASER, φάρμακα, συμβατική χειρουργική επέμβαση ή συνδυασμό αυτών. Ενώ αυτές οι θεραπείες μπορεί να σώσουν την εναπομείνουσα όραση, δεν βελτιώνουν την όραση που έχει ήδη χαθεί από το γλαύκωμα.
Φάρμακα. Τα φάρμακα, με τη μορφή σταγόνων αποτελούν τη συνηθέστερη πρώιμη θεραπεία για το γλαύκωμα. Εάν λαμβάνονται τακτικά, αυτές οι οφθαλμικές σταγόνες μειώνουν την πίεση των ματιών. Ορισμένα φάρμακα κάνουν το μάτι να παράγει λιγότερο υγρό. Άλλα μειώνουν την πίεση βοηθώντας την αποστράγγιση του υγρού από το μάτι.
Τα φάρμακα για το γλαύκωμα πρέπει να λαμβάνονται τακτικά σύμφωνα με τις οδηγίες του οφθαλμίατρου σας. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν κανένα πρόβλημα. Ωστόσο, ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν πονοκεφάλους ή άλλες παρενέργειες. Για παράδειγμα, οι σταγόνες ενδέχεται να προκαλέσουν τσούξιμο, καύση και ερυθρότητα στα μάτια.
Επειδή το γλαύκωμα συχνά δεν έχει συμπτώματα, κάποιοι μπορεί να μπουν στον πειρασμό να σταματήσουν να παίρνουν, ή να ξεχάσουν να πάρουν, το φάρμακό τους. Πρέπει να χρησιμοποιείτε τις σταγόνες εφόσον συμβάλλουν στον έλεγχο της πίεσης των ματιών σας. Η συστηματική χρήση είναι πολύ σημαντική.
Επιλεκτική Laser τραμπεκουλοπλαστική. Η τραμπεκουλοπλαστική με λέιζερ βοηθά στην αποστράγγιση του υγρού από το μάτι. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει αυτό το βήμα ανά πάσα στιγμή. Σε πολλές περιπτώσεις, θα πρέπει να συνεχίσετε να λαμβάνετε φάρμακα για το γλαύκωμα μετά από αυτή τη διαδικασία.
Πριν από την επέμβαση, εφαρμόζονται στο μάτι σας αναισθητικές σταγόνες. Καθώς κάθεστε μπροστά στο μηχάνημα του λέιζερ, ο γιατρός κρατά ένα ειδικό φακό στο μάτι σας. Μια δέσμη φωτός κατευθύνεται μέσω του φακού και αντανακλάται στο πλέγμα μέσα στο μάτι σας. Ενδέχεται να εμφανιστούν λάμψεις με έντονο πράσινο ή κόκκινο φως. Το λέιζερ παράγει αρκετά σημεία δράσης σε ίσες αποστάσεις μεταξύ τους, τα οποία μεγενθύνουν τις οπές αποστράγγισης στο πλέγμα. Αυτό επιτρέπει στο υγρό να αποστραγγίζεται καλύτερα.
Όπως κάθε επέμβαση, επέμβαση με LASER μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες, όπως η φλεγμονή. Ο γιατρός σας μπορεί να σας δώσει μερικές σταγόνες για να πάρετε στο σπίτι σας για οποιοδήποτε πόνο ή φλεγμονή στο εσωτερικό του ματιού. Θα χρειαστεί να κάνετε αρκετές επαναληπτικές επισκέψεις για να παρακολουθήσετε την πίεση των ματιών και γενικότερα τα μάτια σας.
Εάν έχετε γλαύκωμα και στα δύο μάτια, συνήθως θα αντιμετωπιστεί μόνο ένα μάτι κάθε φορά. Οι θεραπείες με LASER για κάθε μάτι θα προγραμματιστούν με διαφορά αρκετών ημερών έως και αρκετών εβδομάδων μεταξύ τους.
Μελέτες δείχνουν ότι η χειρουργική επέμβαση με LASER μπορεί να είναι πολύ καλή στη μείωση της πίεσης σε ορισμένους ασθενείς. Εντούτοις, τα αποτελέσματά της μπορεί να ατονήσουν με το πέρασμα του χρόνου. Ο γιατρός σας μπορεί να σας προτείνει επανάληψη της θεραπείας.
Συμβατική χειρουργική επέμβαση- τραμπεκουλεκτομή. Η συμβατική χειρουργική κάνει ένα νέο άνοιγμα για να απομακρυνθεί το υγρό από το μάτι. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει αυτή τη θεραπεία ανά πάσα στιγμή. Η συμβατική χειρουργική επέμβαση, γίνεται συχνά αφού η επιλεκτική τραμπεκουλοπλαστική με LASER και τα φάρμακα αποτύχουν να ελέγξουν την πίεση
Αντιγλαυκωματικές Βαλβίδες. Τα τελευταία χρόνια έχει διαδοθεί η χειρουργική εμφύτευση μικροσκοπικών βαλβίδων στον οφθλαμό, ώστε να δημιουργείται ελεγχόμενη εκροή του υδατοειδούς υγρου και συνεπώς μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης.
Το γλαύκωμα ανοικτής γωνίας είναι η πιο κοινή μορφή. Μερικοί άνθρωποι έχουν άλλα είδη της νόσου.
Στο χαμηλής πίεσης ή γλαύκωμα κανονικής πίεσης, η βλάβη του οπτικού νεύρου και η περιορισμένη πλευρική όραση εμφανίζονται σε άτομα με κανονική πίεση των ματιών. Η μείωση της πίεσης των ματιών κατά τουλάχιστον 30% μέσω φαρμάκων επιβραδύνει την ασθένεια σε μερικούς ανθρώπους. Το γλαύκωμα μπορεί να επιδεινωθεί σε άλλους παρά την χαμηλή πίεση.
Ένα περιεκτικό ιατρικό ιστορικό είναι σημαντικό για τον εντοπισμό άλλων πιθανών παραγόντων κινδύνου, όπως η χαμηλή αρτηριακή πίεση, που συμβάλλουν στο γλαύκωμα χαμηλής πίεσης. Εάν δεν εντοπιστούν παράγοντες κινδύνου, οι επιλογές θεραπείας για το γλαύκωμα χαμηλής πίεσης είναι οι ίδιες όπως για το γλαύκωμα ανοικτής γωνίας.
Στο γλαύκωμα κλειστής γωνίας, το υγρό στο μπροστινό μέρος του ματιού δεν μπορεί να αποστραγγιστεί από τη γωνία και να φύγει από το μάτι. Η γωνία μπλοκάρεται από μέρος της ίριδας. Τα άτομα με αυτό το είδος γλαυκώματος μπορεί να έχουν απότομη αύξηση της πίεσης των ματιών. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν έντονο πόνο και ναυτία, καθώς και ερυθρότητα του ματιού και θολή όραση. Εάν έχετε αυτά τα συμπτώματα, πρέπει να αναζητήσετε αμέσως θεραπεία. Πρόκειται για επείγον ιατρικό περιστατικό. Εάν ο γιατρός σας δεν είναι διαθέσιμος, μεταβείτε στο πλησιέστερο νοσοκομείο ή κλινική. Συνήθως, η άμεση χειρουργική επέμβαση με LASER και τα φάρμακα μπορούν να καθαρίσουν την εμπλοκή, να μειώσουν την πίεση των ματιών και να προστατεύσουν την όραση.
Στο συγγενές γλαύκωμα, τα παιδιά γεννιούνται με ένα ελάττωμα στη γωνία του ματιού που επιβραδύνει την κανονική αποστράγγιση του υγρού. Αυτά τα παιδιά έχουν συνήθως εμφανή συμπτώματα, όπως θολά μάτια, ευαισθησία στο φως και υπερβολικά δάκρυα. Η συμβατική χειρουργική επέμβαση είναι συνήθως η προτεινόμενη θεραπεία, επειδή τα φάρμακα δεν είναι αποτελεσματικά, μπορούν να προκαλέσουν πιο σοβαρές παρενέργειες στα βρέφη και να είναι δύσκολο να χορηγηθούν. Η χειρουργική επέμβαση είναι ασφαλής και αποτελεσματική.
Τα δευτερογενή γλαυκώματα μπορεί να αναπτυχθούν ως επιπλοκές άλλων ιατρικών καταστάσεων. Για παράδειγμα, μια σοβαρή μορφή γλαυκώματος ονομάζεται νεοαγγειακό γλαύκωμα και μπορεί να οφείλεται σε κακώς ελεγχόμενο διαβήτη ή υψηλή αρτηριακή πίεση. Άλλοι τύποι γλαυκώματος ενίοτε προκύπτουν με καταρράκτη ή με ορισμένους όγκους των ματιών ή όταν το μάτι φλεγμαίνει λόγω μιας πάθησης που ονομάζεται ραγοειδίτιδα. Μερικές φορές το γλαύκωμα αναπτύσσεται μετά από άλλες χειρουργικές επεμβάσεις οφθαλμών ή από σοβαρές οφθαλμολογικές κακώσεις. Τα στεροειδή φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία φλεγμονών των ματιών και άλλων ασθενειών μπορούν να προκαλέσουν γλαύκωμα σε μερικούς ανθρώπους. Υπάρχουν δύο οφθαλμικές καταστάσεις που είναι γνωστό ότι προκαλούν δευτερογενείς μορφές γλαυκώματος:
Το γλαύκωμα διασποράς χρωστικής εμφανίζεται όταν η χρωστική ουσία από την ίριδα συσσωρεύεται στο πλέγμα αποστράγγισης, επιβραδύνοντας την απορροή του υγρού.
Το ψευδοαποφολιδωτικό γλαύκωμα συμβαίνει όταν παράγεται υλικό στις εσωτερικές δομές των ματιών και συσσωρεύεται στο πλέγμα αποστράγγισης, επιβραδύνοντας και πάλι την απορροή του υγρού.
Ανάλογα με την αιτία των δευτερογενών γλαυκωμάτων, η θεραπεία περιλαμβάνει επιλεκτική τραμπεκουλοπλαστική με LASER, φάρμακα, ή συμβατική ή άλλη χειρουργική επέμβαση γλαυκώματος.
Αν λαμβάνετε αγωγή για γλαύκωμα, βεβαιωθείτε ότι παίρνετε το φάρμακο του γλαυκώματος κάθε μέρα.
Επισκεπτείτε τακτικά τον οφθαλμίατρο σας.
Μπορείτε επίσης να βοηθήσετε στην προστασία της όρασης των μελών της οικογένειας και των φίλων σας που μπορεί να διατρέχουν υψηλό κίνδυνο γλαυκώματος. Ενθαρρύνετε τους ασθενείς να διενεργήσουν μια διεξοδική εξέταση ματιών τουλάχιστον μία φορά κάθε δύο χρόνια.
Θυμηθείτε ότι η μείωση της πίεσης των ματιών στα αρχικά στάδια του γλαυκώματος επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και βοηθά στην αποφυγή της απώλειας όρασης.
Η βλεφαρίτιδα είναι μια κοινή πάθηση που προκαλεί φλεγμονή των βλεφάρων. Η κατάσταση μπορεί να μην εύκολα διαχειρίσιμη, επειδή τείνει να επαναληφθεί.
Η βλεφαρίτιδα εμφανίζεται σε δύο μορφές:
Η πρόσθια βλεφαρίτιδα επηρεάζει το εξωτερικό μέτωπο του βλεφάρου, όπου συνδέονται οι βλεφαρίδες. Οι δύο πιο συχνές αιτίες της πρόσθιας βλεφαρίτιδας είναι τα βακτήρια (Staphylococcus) και η πιτυρίδα του τριχωτού της κεφαλής.
Η οπίσθια βλεφαρίτιδα επηρεάζει το εσωτερικό βλέφαρο (το υγρό μέρος που έρχεται σε επαφή με το μάτι) και προκαλείται από προβλήματα με τους αδένες έκκρισης ελαίων (μεϊβομιανοί αδένες) σε αυτό το τμήμα του βλεφάρου. Δύο δερματικές διαταραχές μπορούν να προκαλέσουν αυτή τη μορφή βλεφαρίτιδας: ροδόχρους ακμή, η οποία οδηγεί στο κόκκινο και φλεγμονώδες δέρμα και η πιτυρίδα του τριχωτού της κεφαλής (σμηγματορροϊκή δερματίτιδα).
Τα συμπτώματα της κάθε μορφής βλεφαρίτιδας περιλαμβάνουν αίσθηση ξένου σώματος ή αίσθηση καψίματος, κνησμό, ευαισθησία στο φως (φωτοφοβία), κόκκινα και πρησμένα βλέφαρα, ερυθρότητα του οφθαλμού, θολή όραση, αφρώδη δάκρυα, ξηροφθαλμία ή κρούστα των βλεφαρίδων κατά την αφύπνιση.
Η θεραπεία και για τις δύο μορφές βλεφαρίτιδας περιλαμβάνει τη διατήρηση των βλεφάρων καθαρών και χωρίς κρούστα. Θα πρέπει να τοποθετηθούν ζεστές κομπρέσες στο βλέφαρο για να χαλαρώσουν οι κρούστες, ακολουθούμενη από ένα ελαφρύ πλύσιμο του βλεφάρου με μπατονέτα και μείγμα νερού και βρεφικού σαμπουάν. Επειδή η βλεφαρίτιδα σπάνια εξαφανίζεται τελείως, οι περισσότεροι ασθενείς πρέπει να διατηρούν ρουτίνα υγιεινής των βλεφάρων για όλη τη ζωή τους. Εάν η βλεφαρίτιδα είναι σοβαρή, ο οφθαλμίατρος σας μπορεί επίσης να συνταγογραφήσει αντιβιοτικά ή σταγόνες στεροειδών.
Όταν η πιτυρίδα του τριχωτού της κεφαλής είναι παρούσα, συνιστάται επίσης ένα σαμπουάν πιτυρίδας για τα μαλλιά. Εκτός από τις ζεστές κομπρέσες, οι ασθενείς με οπίσθια βλεφαρίτιδα θα χρειαστεί να κάνουν μασάζ στα βλέφαρά τους για να καθαρίσουν το έλαιο που συσσωρεύεται στους αδένες. Οι ασθενείς που έχουν επίσης ροδόχρου ακμή πρέπει ταυτόχρονα να ακολουθούν θεραπεία και για αυτή.
Οι επιπλοκές από τη βλεφαρίτιδα περιλαμβάνουν:
Κριθαράκι: Ένα κόκκινο ευαίσθητο εξόγκωμα στο βλέφαρο που προκαλείται από μια οξεία μόλυνση των αδένων του βλεφάρου υπεύθυνων για την έκκριση ελαίων.
Χαλάζιο: Αυτή η κατάσταση μπορεί να εξελιχθεί με παρόμοιο τρόπο με το κριθαράκι. Πρόκειται για μια, συνήθως ανώδυνη, συμπαγή μάζα που προκαλείται από φλεγμονή των αδένων έκκρισης ελαίων του βλεφάρου. Το χαλάζιο μπορεί να είναι οδυνηρό και κόκκινο εάν υπάρχει και μόλυνση.
Προβλήματα με τη δακρυική στιβάδα: Οι μη φυσιολογικές ή μειωμένες εκκρίσεις ελαίων που αποτελούν μέρος της δακρυικής στιβάδας μπορεί να οδηγήσουν σε υπερβολική αίσθηση σκισίματος ή ξηροφθαλμία. Επειδή τα δάκρυα είναι απαραίτητα για να διατηρήσουν τον κερατοειδή υγιή, τα προβλήματα με τα δάκρυα μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για λοιμώξεις του κερατοειδούς.
Ο εγκέφαλος και τα μάτια συνεργάζονται για να παράγουν την όραση. Το μάτι εστιάζει το φως στο πίσω μέρος του οφθαλμού, γνωστό ως αμφιβληστροειδή. Στη συνέχεια τα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς ενεργοποιούν νευρικά σήματα που ταξιδεύουν κατά μήκος των οπτικών νεύρων στον εγκέφαλο.
Αμβλυωπία είναι ο ιατρικός όρος που χρησιμοποιείται όταν η όραση ενός οφθαλμού μειώνεται επειδή αποτυγχάνει να συνεργαστεί σωστά με τον εγκέφαλο. Το ίδιο το μάτι φαίνεται φυσιολογικό, αλλά για διάφορους λόγους ο εγκέφαλος ευνοεί το άλλο μάτι. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται επίσης και τεμπέλικο μάτι.
Η αμβλυωπία είναι το συνηθέστερο πρόβλημα όρασης σε παιδιά, που επηρεάζει περίπου 2 έως 3 στα 100 παιδιά. Αν δεν αντιμετωπιστεί με επιτυχία στην πρώιμη παιδική ηλικία, περίπου μέχρι τα 6 έως 7 έτη, η αμβλυωπία συνήθως επιμένει στην ενηλικίωση.
Η αμβλυωπία μπορεί να προκύψει από οποιαδήποτε κατάσταση που εμποδίζει το μάτι από το να εστιάζει ευκρινώς. Αμβλυωπία μπορεί να προκληθεί από την κακή ευθυγράμμιση των δύο ματιών – μια κατάσταση που ονομάζεται στραβισμός. Με το στραβισμό, τα μάτια μπορεί να διασταυρώνονται (εσωτροπία) ή να αποκλίνουν (εξωτροπία).
Μια κοινή αιτία της αμβλυωπίας είναι όταν το ένα μάτι έχει μεγαλύτερο διαθλαστικό σφάλμα δηλαδή όταν έχει περισσότερη μυωπία, υπερμετρωπία ή αστιγματισμό από το άλλο.
Επίσης, οποιοδήποτε εμπόδιο στην όραση του ματιού (πτώση βλεφάρου, καταρράκτης κ.α.) μπορεί να προσκαλέσουν αμβλυωπία.
Η αμβλυωπία αντιμετωπίζεται υποχρεώνοντας το παιδί να χρησιμοποιεί το μάτι με την ασθενέστερη όραση:
Κάλυπτρο ματιού
Ένα αυτοκόλλητο κάλυμμα ματιού φοριέται πάνω από το ισχυρότερο μάτι για εβδομάδες έως μήνες. Αυτή η θεραπεία αναγκάζει το παιδί να χρησιμοποιήσει το αμβλυωπικό μάτι. Η κάλυψη διεγείρει την όραση στο ασθενέστερο μάτι και βοηθά τα μέρη του εγκεφάλου που εμπλέκονται στην όραση να αναπτυχθούν πληρέστερα. Το κάλυπτρο τύπου «πειρατή» δεν προτιμάται καθώς το παιδί μπορεί να κρυφοκοιτάξει και να μειωθεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας.
Παλαιότερα, οι οφθαλμίατροι νόμιζαν ότι η θεραπεία της αμβλυωπίας δεν θα ωφελούσε τα μεγαλύτερα παιδιά. Ωστόσο, αποτελέσματα έρευνας έδειξαν ότι πολλά παιδιά ηλικίας από 7 έως 17 ετών επωφελήθηκαν από θεραπεία για αμβλυωπία, αν και όσο το νωρίτερο ξεκινήσει η θεραπεία τόσο το καλύτερο.
Οι μελέτες είναι πολύ περιορισμένες αυτή τη στιγμή και οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν το ποσοστό επιτυχίας για τη θεραπεία της αμβλυωπίας σε ενήλικες. Κατά τα πρώτα επτά έως δέκα χρόνια ζωής, το οπτικό σύστημα αναπτύσσεται γρήγορα. Σημαντικές συνδέσεις μεταξύ του ματιού και του εγκεφάλου δημιουργούνται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ανάπτυξης. Οι επιστήμονες διερευνούν εάν η θεραπεία για την αμβλυωπία σε ενήλικες μπορεί να βελτιώσει την όρασή τους.
Οι μυιοψίες είναι μικροί “ιστοί αράχνης” ή στίγματα που επιπλέουν στο οπτικό σας πεδίο. Πρόκειται για μικρά, σκούρα, σκιερά σχήματα που μοιάζουν με κηλίδες, νήματα που μοιάζουν με κλωστή ή λυγισμένες γραμμές. Κινούνται καθώς κινούνται τα μάτια σας και φαίνονται να φεύγουν μακριά όταν προσπαθείτε να τα κοιτάξετε άμεσα. Δεν ακολουθούν ακριβώς τις κινήσεις των ματιών σας και συνήθως παρασύρονται όταν τα μάτια σας σταματούν να κινούνται.
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μυιοψίες και μαθαίνουν να τα αγνοούν. Συνήθως δεν παρατηρούνται μέχρι να γίνουν πολυάριθμες ή πιο εμφανείς. Οι μυιοψίες μπορούν να γίνουν εμφανείς όταν κοιτάζετε κάτι φωτεινό, όπως το λευκό χαρτί ή τον γαλάζιο ουρανό.
Μερικές φορές ένα τμήμα του υαλοειδούς τραβά τις λεπτές ίνες μακριά από τον αμφιβληστροειδή ταυτόχρονα, παρά βαθμιαία, προκαλώντας ξαφνικά να εμφανιστούν πολλά νέες μυιοψίες . Αυτό ονομάζεται αποκόλληση του υαλοειδούς, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι απειλητική για την όραση και δεν απαιτεί θεραπεία.
Ωστόσο, μια ξαφνική αύξηση στις μυιοψίες, ενδεχομένως συνοδευόμενη από φωτεινές αναλαμπές ή περιφερική (πλευρική) απώλεια όρασης, μπορεί να υποδηλώνει αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Μια αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς εμφανίζεται όταν οποιοδήποτε μέρος του αμφιβληστροειδούς, ο ευαίσθητος στο φως ιστός του οφθαλμού, ανυψώνεται ή τραβιέται από την κανονική του θέση στο οπίσθιο τοίχωμα του οφθαλμού.
Η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς είναι μια σοβαρή κατάσταση και πρέπει πάντα να θεωρείται έκτακτη ανάγκη. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμο πρόβλημα όρασης σε διάστημα δύο ή τριών ημερών ή ακόμα και τύφλωση στο μάτι.
Εκείνοι που βιώνουν ξαφνική αύξηση στις μυιοψίες, φωτεινές αναλαμπές στην περιφερειακή όραση ή απώλεια της περιφερειακής όρασης θα πρέπει να εξετάσουν τα μάτια τους σε επαγγελματία φροντίδας ματιών το συντομότερο δυνατό.
Οι μυιοψίες εμφανίζονται όταν το υαλοειδές, μια πηκτή ουσία που γεμίζει περίπου το 80% του ματιού και την βοηθά να διατηρεί ένα στρογγυλό σχήμα, σιγά-σιγά συρρικνώνεται.
Καθώς το υαλοειδές συρρικνώνεται, γίνεται κάπως συσφιγκτικός και τα σκέλη μπορούν να ρίξουν μικροσκοπικές σκιές στον αμφιβληστροειδή. Αυτές είναι οι μυιοψίες ή μυγάκια.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι μυιοψίες είναι μέρος της φυσικής διαδικασίας γήρανσης και απλά μια ενόχληση. Μπορούν να αποσπούν την προσοχή στην αρχή, αλλά τελικά τείνουν να “καθίσουν” στο κάτω μέρος του ματιού, καθιστώντας τα λιγότερο ενοχλητικά. Συνήθως εγκαθίστανται κάτω από το οπτικό πεδίο και δεν απομακρύνονται εντελώς.
Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες, πιο σοβαρές αιτίες εμφάνισης για τις μυιοψίες, όπως λοίμωξη, φλεγμονή (ραγοειδίτιδα), αιμορραγία, δάκρυα του αμφιβληστροειδούς και βλάβη στο μάτι.
Οι μυιοψίες είναι πιο πιθανό να αναπτυχθούν καθώς μεγαλώνουμε και είναι πιο συνηθισμένα σε ανθρώπους που είναι πολύ μύωπες, έχουν διαβήτη ή που έχουν υποστεί εγχείρηση καταρράκτη.
Για τους ανθρώπους που έχουν μυιοψίες τα οποία είναι απλώς ενοχλητικά, δεν συνιστάται καμία θεραπεία.
Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι μυιοψίες μπορούν να είναι τόσο πυκνές και πολυάριθμες που επηρεάζουν σημαντικά την όραση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί υαλοειδεκτομή, μια χειρουργική επέμβαση που αφαιρεί τις μυιοψίες από το υαλοειδές.
Μια υαλοειδεκτομή αφαιρεί από το μάτι την υαλώδη γέλη, μαζί με τα υπολείμματα από τις μυιοψίες. Το υαλοειδές αντικαθίσταται με διάλυμα αλατιού. Επειδή το υαλώδες είναι κυρίως νερό, δεν θα παρατηρήσετε καμία αλλαγή μεταξύ του διαλύματος αλατιού και του αρχικού υαλοειδούς.
Αυτή η επέμβαση συνεπάγεται σημαντικούς κινδύνους για την όραση λόγω πιθανών επιπλοκών, οι οποίες περιλαμβάνουν αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, ρωγμή αμφιβληστροειδούς και καταρράκτη. Οι περισσότεροι χειρούργοι είναι απρόθυμοι να συστήσουν αυτό το χειρουργείο, εκτός εάν οι μυιοψίες επηρεάζουν σοβαρά την όραση.
Ο αστιγματισμός είναι ένας κοινός τύπος διαθλαστικού σφάλματος. Είναι μια κατάσταση κατά την οποία το μάτι δεν εστιάζει το φως ομοιόμορφα στον αμφιβληστροειδή, τον φωτοευαίσθητο ιστό στο πίσω μέρος του ματιού.
Η διάθλαση είναι η κάμψη του φωτός καθώς περνάει από το ένα αντικείμενο στο άλλο. Η όραση συμβαίνει όταν οι ακτίνες φωτός κάμπτονται (διαθλούνται) καθώς περνούν μέσα από τον κερατοειδή χιτώνα και τον φακό. Στη συνέχεια, το φως επικεντρώνεται στον αμφιβληστροειδή. Ο αμφιβληστροειδής μετατρέπει τις ακτίνες φωτός σε μηνύματα που στέλνονται μέσω του οπτικού νεύρου στον εγκέφαλο. Ο εγκέφαλος ερμηνεύει αυτά τα μηνύματα στις εικόνες που βλέπουμε.
Ο αστιγματισμός εμφανίζεται όταν το φως κάμπτεται διαφορετικά ανάλογα με το πού χτυπά στον κερατοειδή χιτώνα και περνά μέσα από το βολβό του ματιού. Ο κερατοειδής ενός κανονικού ματιού είναι καμπυλωτός σαν μπάλα του μπάσκετ, με τον ίδιο βαθμό καμπυλότητας σε όλους τους τομείς. Ένα μάτι με αστιγματισμό έχει έναν κερατοειδή που είναι καμπύλο περισσότερο σαν μια μπάλα του ράγκμπι, με ορισμένες περιοχές που είναι πιο απότομες ή πιο στρογγυλεμένες από άλλες. Αυτό μπορεί να προκαλέσει θόλωση και έκταση των εικόνων.
Ο αστιγματισμός μπορεί να επηρεάσει τόσο τα παιδιά όσο και τους ενήλικες. Μερικοί ασθενείς με ελαφρύ αστιγματισμό δεν θα παρατηρήσουν μεγάλη αλλαγή στην όρασή τους. Είναι σημαντικό να εξετάζετε τα μάτια σας σε τακτά χρονικά διαστήματα για να ανιχνεύσετε οποιοδήποτε αστιγματισμό. Για τα παιδιά, είναι σημαντικό να εξετάζουν τα μάτια τους σε τακτά χρονικά διαστήματα για να ανιχνεύσουν νωρίς οποιοδήποτε αστιγματισμό.
Τα σημάδια και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
Εάν εμφανίσετε κάποιο από αυτά τα συμπτώματα, επισκεφθείτε τον οφθαλμιατρο σας. Εάν φοράτε γυαλιά ή φακούς επαφής και εξακολουθείτε να έχετε αυτά τα θέματα, ίσως χρειαστεί μια νέα συνταγή.
Ο αστιγματισμός εμφανίζεται συνήθως κατά τη διάρκεια μιας εκτεταμένης εξετάσεως διαστολικών οφθαλμών. Η συνειδητοποίηση των οποιωνδήποτε αλλαγών στην όρασή σας είναι σημαντική. Μπορεί να βοηθήσει στην ανίχνευση οποιωνδήποτε κοινών προβλημάτων όρασης. Εάν παρατηρήσετε οποιεσδήποτε αλλαγές στην όρασή σας, επισκεφθείτε τον οφθαλμίατρό σας για μια περιεκτική εξέταση διεσταλμένων οφθαλμών.
Είναι δυνατό να έχετε ήπιο αστιγματισμό και να μην το γνωρίζετε. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα παιδιά, που δεν γνωρίζουν ότι η όρασή τους είναι διαφορετική από την κανονική. Ορισμένοι ενήλικες μπορεί επίσης να έχουν ήπιο αστιγματισμό χωρίς συμπτώματα. Είναι σημαντικό να έχετε λεπτομερείς εξετάσεις ματιών για να βεβαιωθείτε ότι βλέπετε το καλύτερο δυνατό.
Ο αστιγματισμός μπορεί να διορθωθεί με γυαλιά, φακούς επαφής ή χειρουργική επέμβαση. Ο τρόπος ζωής του καθενός επηρεάζει τον τρόπο αντιμετώπισης του αστιγματισμού.
